Kosmiczny Szaman

Rate this article ( 0 Vote )

Wywody autora wskazują, że opierał się on tu na dziele al Razisa Kitab (sirr) atasrar i prowadzą do wniosku, że dzieło jego powstało przed XII wiekiem (T.S., 111).

Po omawianym traktacie następują cztery krótkie fragmenty o tematyce chemicznej, z których pierwszy zawiera list Istifanusa do króla Hirqala o składzie eliksiru złota i srebra, drugi zaś stanowi wyjątek z Księgi elementówChalida, urywek ten zawiera charakterystyczne zdanie: „Jeśli nie oczyścisz (swej) duszy, tak że ona nie stanie się godna światła, nie będziesz mógł zrealizować dzieła i strzeż się przed tym, aby oczyszczanie tego, co zostało nazwane (wymienione), nie zachodziło na wiosnę” (T.S., 111).

W trzecim fragmencie zamieszczono przepisy chemiczne dotyczące otrzymywania eliksiru i jego składu. Tak dochodzimy do ważnej dla nas partii rękopisu: oto czwarty i ostatni jego fragment zawiera tekst Tablicy Szmaragdowej. Podaję go tu w moim przekładzie na język polski, gdyż tekst ten różni się nieco od znanego nam tekstu kanonicznego.

 

„O tym, co kapłan Sagijus z Nabulus podał o jego (tj. Balinasa, czyli Apolloniusza z Tiany) wkroczeniu do ciemnej krypty.

On (Sagijus) mówi: Znalazłem następujące sentencje mądrości na końcu książki mędrca Balinasa:

»Gdy wkroczyłem do krypty, nad którą był umieszczony talizman, podszedłem do starca siedzącego na złotym tronie, trzymającego w swoim ręku Tablicę ze szmaragdu. I spójrz, na niej był napis w prastarym języku syryjskim:

(1) W tym jest prawdziwe objaśnienie, w które nie można wątpić.

(2) Ono orzeka: Najwyższe (przychodzi) z najniższego, a najniższe z najwyższego, dzieło cudu z jednego.

(3) Rzeczy utworzyły się z tego pierwiastka dzięki jedynemu sposobowi działania (procesowi). Jak cudowne jest jednak jego dzieło! On jest głową (zasadą) świata i jego żywicielem.

(4) Jego ojcem jest Słońce, a matką Księżyc; wiatr wynosił go w swoim brzuchu, a ziemia go żywi.

(5) On jest ojcem talizmanu i twórcą cudu.

(6) Jego siła jest zupełna, której światła są potwierdzone (?).

(7) Ogień zwraca się ku ziemi. Oddziel ziemię od ognia, tak że delikatne stanie się bardziej nieodłączne od grubego, ostrożnie i mądrze.

(8) On wznosi się z ziemi do nieba, aby zaczerpnąć dla siebie światła z wysokości, i przychodzi (znów) na ziemię, podczas gdy przebywa w nim siła najwyższych i najniższych, ponieważ jest z nim światło świateł, tak że oddala się od niego ciemność.

(9) On jest siłą sił, która przezwycięży każdą rzecz subtelną i przenika każdą grubą.

(10) Stosownie do budowy wielkiego świata jest zbudowany mały świat.

(11) I za tym postępują uczeni.

(12) I do tego zmierza Hermes, trzykrotnie obdarzony mądrością (wiedzą).

(13) I ta jest jego ostatnią księgą, którą ukrył on w krypcie«„ (T.S., 113-114).